ضدّعفونىكننده براى رفع ورم گلو و حنجره و لوله‌هاى برونشى مفيد است . 2 - غرغرهء آن و بخور آن براى ديفترى مؤثر است . پوست فوفل خواص درمانى : آب جوشاندهء آن براى معالجهء استسقاء و آفتاب‌زدگى و بيمارى برىبرى كه ناشى از كمى ويتامين B 1 است استفاده مىشود . جوانهء فوفل خواص درمانى : خام آن را مىتوانيد به‌عنوان كرم‌كش به بچّه‌ها بخورانيد . فيل‌گوش نام‌هاى ديگر : باباآدم - راس الجامه - لوف كبير - آراقطيون - فيلجوش - ارقطيون - آراقيطون - لوف - لوف الحيه - آراگيتوم . Bardane - Glouteron - Gratteron - Greatteau - Burdock - Herbe aux teigneux - Cockle . bur . مشخصات : گياهى است از خانوادهء Compositae ، علفى و دوساله به ارتفاع شصت تا يك‌صد و بيست سانتىمتر داراى ساقه‌هاى منشعب و مانند پوست مار ابلق و پوشيده از كرك‌هاى زبر و خشن است . برگ‌هاى آن پهن و موج‌دار و بزرگ‌اند . گل‌هاى آن قرمز به صورت كاپىتول كروى كه پوشيده از فلس‌هايى است كه به قلاب‌هاى كوچكى ختم مىشود . ريشهء آن دراز و كمى ضخيم در حد ضخامت انگشت دست و دوكى شكل و پوست آن قهوه‌اى و مغز آن سفيد و طعم آن كمى شيرين و بوى تهوع‌آور است . ميوهء آن پس از رسيدن به صورت فندقه چندوجهى درمىآيد و پس از اينكه كاملا رسيد رنگ آن زرد و حنايى مىشود و در بالاى ميوه دسته‌اى تار زردرنگ ديده مىشود كه چسبناك است . اين گياه در اروپا و آسيا انتشار دارد ، در ايران در اطراف تهران ، دامنه‌هاى البرز ، چالوس ، رودبار زير درختان زيتون ، ولىآباد ، كوهستان‌هاى خراسان ، كرمان ، تفرش و در آذربايجان در قره‌داغ حسن بيگلو ، نعمت‌آباد نزديك تبريز ، در همدان ، اراك ، مازندران و گرگان و بعضى ديگر از نقاط ايران به‌طور خودرو ديده مىشود . اين گياه داراى سه شكل مختلف مىباشد . طبيعت آن : گرم و خشك است .